Gentse krokettenbar

In Nederland haal je ze uit de muur, in Gent moet je sinds kort in de krokettenbar zijn. Pure Daphne heet die, en je vindt ze in de Gebroeders Vandeveldestraat. Ik ben geen krokettengek, maar het concept intrigeerde me en met een lekker garnaalkroketje kan je mij altijd een plezier doen. Vorige week ging ik dus eens proeven.
Menukaarten zijn er niet bij Daphne, maar op een groot bord zie je alle kroketjes staan: een bordje tapaskroketjes voor bij het aperitief, minikroketjes als voorgerecht en 2, 3 of 4 grote kroketten met diverse vullingen als hoofdgerecht. We deelden een bordje met 6 minikroketjes als voorgerecht, met als vulling kip, ham, kaas, geitenkaas met spek, garnaal, en tonijn. Erbij kregen we een fris slaatje, net als bij ons hoofdgerecht.

Pluspunt: de vriendelijke bediening bakte een extra minikroketje voor ons omdat er een ‘ontploft’ exemplaar bij ons voorgerecht was beland. Minpuntje: de grote kroketten die je als hoofdgerecht krijgt kan je niet mixen en matchen, tenzij ze toevallig dezelfde prijs hebben. Je moet dus twee (of 3, of 4) dezelfde kroketten bestellen, al is dat makkelijk op te lossen door onderling kroketjes uit te wisselen. De kaas- en garnaalkroketten die we aten als hoofdgerecht waren best lekker, maar voor mij mochten er in die laatste nog iets meer garnalen in zitten. We betaalden een goeie 40 euro voor 4 grote kroketten, 6 minikroketten, twee glazen cava en halve liter water. Niet goedkoop voor een kroketje, zouden ze in Nederland zeggen. Maar het was wel gezellig bij Daphne.

(Copyright foto's: Pure Daphne)

Rabarbertaart met speculaas

Ik ben fan van rabarber: het groeit vanzelf, kweekt alsof het niets is en de zurige smaak is superlekker in taarten en andere zoete bereidingen ...

Ik haalde uit de tuin van mijn zus een plantje en maakte met de oogst die ik nog extra meekreeg, meteen Jeroen Meus' rabarbertaart (het recept vind je hier). Maar dan in een lichtjes eigen versie, met wat er in huis nog voor handen was: speculaas in plaats van petit-beurrekoekjes en vanille-essence in plaats van vanillestokjes. Een topper!

Fancy fast food

Voor een snelle hap op een doordeweekse avond moet je niet noodzakelijk naar de frituur. (Al màg dat natuurlijk. Zeker als je zoals ik tussen twee uitstekende Gentse frituren woont. De Papegaai heeft overigens de beste frieten vind ik, al is De Frietketel nog iets populairder bij de studenten hier vanwege de gigantische porties die je er krijgt.) Maar om bij de zaak te blijven, er zijn alternatieven. Onze zelfgemaakte pizza bijvoorbeeld, of deze zomerse (jaja, we leven op hoop) pasta met scampi, witte wijn en rucola. Klinkt als een verfijnd gerecht en proeft ook zo, maar is letterlijk klaar in 10 minuten.

Dit heb je nodig (voor 2 personen):

 - 400 g scampi's (vers of diepvries. Bij vishandel De Vis kan je ze bijvoorbeeld diepgevroren kopen zonder darmkanaal: handig als het snel moet gaan.)
- olijfolie
- een teentje look
- een gedroogd pepertje (of twee, als je houdt van pikant)
- een klein blikje tomatenconcentraat
- een glas witte wijn
 - spaghetti of andere pasta (ik gebruik die van De Cecco, dat is de lekkerste die je kan vinden in de supermarkt)
- 100 g rucola

Zo maak je het:

Zet water op om straks de pasta in te koken. Plet ondertussen de look, en laat die even meestoven in een diepe pan met olijfolie. Ontdooi ondertussen de scampi's (indien nodig) en laat ze uitlekken op een velletje huishoudpapier. Haal het teentje look uit de pan, bak er kort de scampi's in tot ze een mooi korstje hebben, en strooi het verkruimelde pepertje erover voor wat extra spice. Voeg het glas wijn toe, en schep ook het tomatenconcentraat erbij:

Zodra de pasta gaar is, giet je die af en voeg je hem bij de scampi's. Draai de rucola eronder, en je fancy fast food is klaar.

Wafels van tante Lora

Voor moederdag kreeg ik een wafelijzer... Hoe cliché kan het zijn, ik weet het. Maar ik was wreed content met mijn cadeau. Een wafelijzer is geen strijkijzer. Dan was ik kwaad geweest ;-)

Soit, ik sloeg dus meteen aan het bakken. Vanillewafeltjes, volgens een familierecept. De zus van mijn grootmoeder verhuisde voor de liefde naar Wallonië en bracht bij haar terugkeer naar haar geboortedorp - zowat elke twee weken! - stapels wafeltjes mee voor de hele familie ... euh het hele dorp. 

Ze is intussen al jaren dood, maar het recept leeft verder. En de wafeltjes staan garant voor een middag vol heerlijke geuren en gezelligheid. Blikken dozen vol!

Het recept (waarbij je het best geen calorieën telt):

Ingrediënten:
- 1 kg bloem
- 3/4 kg boter
- 900 gr suiker
- 10 pakjes vanillesuiker
- 12 eieren

Bereiding:
Boter smelten, suiker erbij en mixen. Eieren toevoegen, opnieuw mixen. En dan de bloem erbij en mengen. Als het beslag te dik is, kan je er een beetje melk bij voegen.

Smakelijk!

Lazy Sunday bij Ernest

Gespot op Facebook, opgenomen in ons to do-lijstje, en inmiddels getest op een lazy Sunday: Huiskamer Ernest aan de Bisdomkaai (vlak bij de Oude Beestenmarkt) in Gent. De sfeer is er inderdaad vergelijkbaar met die van een huiskamer waar er in elk hoekje iets te ontdekken valt. De combinatie van meubels van verschillende jonge designers past wonderwel bij elkaar, en draagt bij tot het huiselijke, relaxte sfeertje. We waren bovendien aangenaam verrast door de prijzen (1 euro voor een koffie, waar zie je dat nog?). Bestellen doe je zelf aan de bar, maar dat is een goeie gelegenheid om het interieur eens van dichterbij te bekijken. Toffe plek, we’ll be back!

Glorieuze gehaktballen

Wim Ballieu kenden we wel als tv-kok, maar in zijn ballen hadden we nog nooit onze tanden gezet. Afgelopen weekend kwam daar verandering in. Op Gent smaakt stond een kraampje van Balls & Glory dat we niet zomaar voorbij konden lopen. Voor 6 stropkes (of 6 euro) konden we een exemplaar van 220 gram scoren met champignon en truffel of met ham en prei. We kozen voor de laatste vulling, die al tevoorschijn kwam na 1 hap.
Geen goedkope gehaktbal, maar eigenlijk is hij zijn prijs wel waard. Het vlees is van uitstekende kwaliteit en is lekker gekruid, de vulling is smaakvol en smeuïg, en met 1 gehaktbal is je honger al behoorlijk gestild. Blijkbaar zijn de ballen ook iets goedkoper (4,40 of 5 euro) en is de keuze aan vullingen uitgebreider als je ze in de winkel in de Sint-Jacobsnieuwstraat koopt. Op de website zagen we onder andere pompoen-salie, kervel-pancetta, rabarber en zelfs vegetarische ballen. Moeten we dringend eens uitproberen.

Kervelsoep met kaasballetjes

Rammenas, warmoes of mizuna: mochten ze niet in mijn wekelijkse groentepakket zitten, dan zou ik ze waarschijnlijk niet klaarmaken. Zo zou het ook nooit in me op komen om kervelsoep te maken op een doordeweekse avond. Tenzij er een bosje kervel slap ligt te worden in mijn koelkast. Op zoek dus naar een recept om die zieltogende bussel groenten in te verwerken. Soep zou het worden, mét kaasballetjes. Dat idee vond ik bij Jeroen Meus, maar ik paste het lichtjes aan volgens de andere ingrediënten die ik nog in huis had. Het resultaat mocht er zijn:

Dit heb je nodig:
- 1 grote aardappel
- 1 bouillonblokje
- 1 ui
- 2 of 3 preistengels
- een paar wortelen
- een bosje kervel
- een overschotje ricotta (ongeveer de helft van een potje van 250 g)
- wat verse of gedroogde kruiden (ik gebruikte tijm en rozemarijn)
- een goede eetlepel bloem
- peper uit de molen

Zo maak je het:
Snij de ui, de prei en de wortelen in grove stukken en laat ze stoven in een pot. Voeg daarna anderhalve tot twee liter water toe, en voeg ook de bussel kervel, het bouillonblokje en de aardappel toe. Terwijl de soep kookt, meng je de fijngesneden verse of gedroogde kruiden onder de ricotta, en voeg je een eetlepel bloem toe. Van het mengsel maak je kleine balletjes. Die mogen iets kleiner zijn dan die op de foto, de mijne waren nogal groot uitgevallen:

Alles alle groenten gaar zijn, mix je de soep en kruid je ze met een beetje peper uit de molen. Laat de balletjes nog enkele minuten meekoken en dien op.