Smeuïge brownie met walnoten



Soms overvalt hij ons. Een drang naar chocolade die we niet in de kiem kunnen smoren, noch negeren. Dus geven we ons er gewoon zonder scrupules aan over. Want we leven maar één keer, toch? Trouwens, wij wérken ook voor onze beloning. Want ondergetekenden lopen niet snel naar de winkel om daar een Mars te scoren. Nee, als plichtsgetrouwe bloggers trekken wij onze keuken in om daar zelf een geil chocoladegerechtje te brouwen. Jullie mogen het verslag lezen, wij bakken en eten het op. Dat is de deal.

Deze sappige brownie komt dus niet uit een pakje, maar maakten we op basis van een recept dat we vonden in een boekje met chocoladedesserts (verschenen bij Veltman Uitgevers).

Dit heb je nodig:
100 g walnoten
4 eieren
300 g kristalsuiker
140 g ongezouten boter
½ theelepel vanille-extract
140 g bloem
75 g ongezoet cacaopoeder van goede kwaliteit
optioneel toe te voegen: een reep pure chocolade van goede kwaliteit

Zo maak je het:
Hak de walnoten in stukjes (minstens in vier, maar vooral zoals je ze zelf het lekkerst vindt). Rooster ze daarna 10 minuutjes in een ovenschaal op 170°C en laat ze afkoelen.

De eieren (dooier + eiwit) breek je in een kom en klop je met een handmixer tot er een beetje schuim op staat. Dan mix je de suiker erdoor. De boter laat je eerst smelten in de microgolfoven (een minuutje volstaat) en voeg je vervolgens aan het mengsel toe, samen met het halve theelepeltje vanille-extract.
Daarna zeef je de bloem en de cacao boven de kom, en roer je die samen met de walnoten door het beslag. Voor een extra intense chocolade-ervaring kan je op het einde nog wat kleine stukjes pure chocolade door het mengsel roeren: die zorgen voor extra smaak en smeuïgheid.

Ik gebruikte de enige bakvorm die ik had - een ronde taartvorm - en goot het browniemengsel rechtstreeks op het bakpapier. Komt perfect los en bespaart je veel invet-gedoe. De brownie moet ongeveer 25 minuten in de oven op ca. 170 graden. De mijne warmt meestal traag op, dus liet ik de bakvorm er een paar minuten langer in staan (wat eigenlijk niet echt nodig was: brownie mag niet te droog zijn). En ziedaar: de beloning voor ons keukengezwoeg.


Labels: ,